Wyniki wyszukiwania

Autor	Ryszard Jurkowski
Tytuł	Interes konsumenta a interes banku w umowach o kredyt na zakup samochodu
Title	Consumer interest of a bank interest in contracts for the purchase of credit car
Słowa kluczowe
Key words
Abstrakt	Artykuł przedstawia zasady kształtowania interesów stron w umowach kredytu na zakup samochodu osobowego, zawieranych pomiędzy bankami a konsumentami. Przedstawiono pojęcie umowy kredytu oraz umowy kredytu konsumenckiego. Przedstawiono formy, zakres i dokumentację umowy kredytowej. Wykazano, iż treść umowy kredytowej kształtowana jest przede wszystkim w regulaminach umów kredytowych. W artykule przedstawiono także pojecie konsumenta oraz wykazano jego pozycję prawną, jako strony konsumenckich umów kredytowych. Analizie porównawczej pierwotnej podano treści wzorców umów lub regulaminów umów kredytowych zawieranych z konsumentami na finansowanie zakupu samochodu osobowego, ze szczególnym uwzględnieniem klauzul dotyczących zabezpieczenia spłaty kredytu. Analizy porównawczej dokonano na podstawie dokumentów i odpowiedzi uzyskanych w wyniku bezpośrednich lub elektronicznych kontaktów z bankami, które oferowały konsumentom kredytu na zakup samochodu w okresie marzec – kwiecień 2010 r. Bankom przedstawiono zapytanie potencjalnego klienta o udzielenie kredytu na zakup samochodu, o charakterystyce przedstawionej w artykule.
Abstract	The article presents the principle of making the parties interests in contracts a loan for the purchase of a car, entered into between banks and consumers. Presented is the concept of credit agreement and the agreement of consumer credit. Presents the form, scope and documentation of the credit agreement. It has been shown that the content of the credit agreement are shaped primarily in the rules of credit agreements. The article presents the concept of consumer and demonstrated its legal position, as part of consumer credit agreements. Comparative analysis of the original contract specified content standards or rules of credit contracts concluded with consumers to finance the purchase of passenger cars, with particular attention to the clauses relating to security for repayment of loan. Comparative analysis was made on the basis of documents and responses received through direct or electronic contacts with the banks that offered credit to consumers for the purchase of a car during the period March - April 2010, Banks presents a potential clients request for a loan to buy a car, with characteristics as presented in the article
Cytowanie	Jurkowski R. (2010) Interes konsumenta a interes banku w umowach o kredyt na zakup samochodu.Zeszyty Naukowe SGGW, Polityki Europejskie, Finanse i Marketing [t.], nr 4(53): 227-237
HTML	wersja html
Pełny tekst	PEFIM_2010_n53_s227.pdf

Autor	Wioletta Wróblewska
Tytuł	Zmiany w unijnym handlu zagranicznym roślinami ozdobnymi wynikające z akcesji nowych członków
Title	Changes in the ornamental plants trade within the EU following the new members’ accession
Słowa kluczowe	handel zagraniczny, rośliny ozdobne, Unia Europejska
Key words	foreign trade, ornamental plants, European Union.
Abstrakt	Przeprowadzono analizę wybranych zagadnień importu i eksportu roślin ozdobnych na obszarze Unii Europejskiej w 2003 i 2006 roku. Pojęcie importu i eksportu roślin ozdobnych na obszarze Unii Europejskiej obejmuje wewnętrzny import pomiędzy 15 krajami (2003) i 25 krajami (2006) będącymi członkami tej struktury. Badaniami objęto import i eksport roślin ozdobnych, zgodnie z ujęciem statystycznym przyjmując siedem grup produktów kwiaciarskich. Są to rośliny doniczkowe, kwiaty cięte świeże, kwiaty cięte preparowane, rośliny szkółkarskie, cebule i bulwy kwiatowe, zieleń cięta świeża i preparowana oraz sadzonki. Analizowano poziom i dynamikę zmian importu i eksportu roślin ozdobnych na obszarze Unii Europejskiej w ujęciu wartościowym oraz strukturę geograficzną wewnętrznego handlu na obszarze Wspólnoty.
Abstract	This work presents an analysis of selected issues in the European Union’s internal trade in 2003 and 2006. The analyses concern imports and exports of ornamental plants and distinguish, according to the statistical classification, seven group of ornamental horticultural products. These are pot plants, cut flower fresh, treated cut flowers, ornamental nursery seedlings, flower bulbs, corms and tubers dormant, foliage fresh or treated, cuttings and young plants. The analyses show that the Union’s ornamental plants external trade is dominated by old members of the European Union. New members’ accession did not bring significant changes in the turnover of ornamental products. Most of the ornamental plants exported from the EU member states are directed to its old members. The main recipient in the Union’s market is Germany. This country received over 1/3 of the Union’s export of ornamental horticultural products counted by value. Only 3.17% of the Union’s exports of these products counted by value was directed to the biggest receivers of ornamental products among new members, i.e. Poland, Czech Republic and Hungary. The main ornamental plants providers in the European Union are also old members, especially the Netherlands and Italy. Poland, Czech Republic and Hungary supplied in 2006 to the Union’s market only 1.22% of ornamental plants counted by value.
Cytowanie	Wróblewska W. (2010) Zmiany w unijnym handlu zagranicznym roślinami ozdobnymi wynikające z akcesji nowych członków.Zeszyty Naukowe SGGW w Warszawie - Problemy Rolnictwa Światowego, t. 10(25), z. 1: 116-124
HTML	wersja html
Pełny tekst	PRS_2010_T10(25)_n1_s116.pdf

Autor	Mieczysław Łozowski, Zdzisław Obstawski
Tytuł	Wsparcie publiczne dla ubezpieczeń w rolnictwie
Title	Public support for insurance in agriculture
Słowa kluczowe
Key words
Abstrakt	Pojęcie pomocy publicznej zyskało w ostatnim czasie olbrzymią popularność, zwłaszcza w kontekście różnego rodzaju wsparcia środkami pochodzącymi z Funduszy Strukturalnych UE dla przedsiębiorców, rolników i innych grup społecznych. Zainteresowanie pomocą publiczną nie przekłada się jednak na lepsze rozumienie treści kryjącej się pod tym pojęciem. Stąd też próba zdefiniowania i objaśnienia pojęcia pomocy publicznej oraz zasad rządzących jej udzielaniem w obszarze zarządzania ryzykiem w rolnictwie. Dobre rozwiązana w obszarze zarządzania ryzykiem i w sytuacjach kryzysowych to podstawowe narzędzie do zapewnienia zrównoważonego rozwoju i konkurencyjnego sektora rolnego we Wspólnocie. Rolnicy powinni być przygotowani na wypadek negatywnych skutków dokonanych wyborów, jak również na wypadek sytuacji kryzysowych spowodowanych klęskami żywiołowymi lub innymi nieprzewidywalnymi zdarzeniami. W kontekście reformy WPR, ważne jest wskazanie nowych instrumentów, które mogłyby pomóc rolnikom zwiększyć ich zdolność do zarządzania ryzykiem i w sytuacjach kryzysowych. Kształt Wspólnej Polityki Rolnej (WPR) na najbliższe lata 2007-2013 został określony przez porozumienie zawarte przez Ministrów Rolnictwa krajów UE-15 w Luksemburgu 26 czerwca 2003 r. oraz ustalenia Rady UE z dnia 22 kwietnia 2004 r. Nowe przepisy zostały tak ukształtowane, żeby pozostawać w pełnej zgodzie z polityką rozwoju obszarów wiejskich prowadzoną przez Komisję. Są one również jednym z etapów procesu upraszczania, rozpoczętego komunikatem Komisji w sprawie uproszczenia i udoskonalenia prawodawstwa w zakresie wspólnej polityki rolnej. Rozporządzenie w sprawie wyłączeń umożliwi z kolei szybsze przyznawanie pomocy rolnikom, co ma szczególne znaczenie np. w przypadku strat spowodowanych niekorzystnymi warunkami meteorologicznymi lub chorobami zwierząt lub roślin. Zarówno komunikat Komisji, jak i sprawozdanie posła sprawozdawcy pokazują ogromne opóźnienie tego tematu w Unii Europejskiej. Rolnik-przedsiębiorca prowadzący gospodarstwo po reformie na wolnym rynku, przy ogromnej konkurencji ryzykuje calym majątkiem i dorobkiem, nie mając nawet namiastki w zakresie ubezpieczeń z tego, co ma inwestor czy handlowiec. Jeżeli jest to duże czy wielkotowarowe gospodarstwo rolne, to jest ono w stanie pokryć koszty ubezpieczeń i ryzyka, jednak miliony europejskich gospodarstw małych, drobnych czy nawet rodzinnych nie stać na to, aby zapłacić za jakiekolwiek ubezpieczenie, nawet własnego domu, a co dopiero produkcji. W przypadku kataklizmu musi liczyć na pomoc sąsiadów lub wsparcie państwa. W przypadku niektórych rodzajów ryzyka i sytuacji kryzysowych w sektorze rolnym, przyznanie pomocy państwa może być właściwym sposobem wsparcia. Należy jednak zawsze mieć na uwadze, że państwo członkowskie nie jest w istocie zobowiązane do przyznawania pomocy państwa. W związku z tym, w przypadku podobnych rodzajów ryzyka czy sytuacji kryzysowych, producenci z jednego państwa członkowskiego lub regionu mogą uzyskać wsparcie, natomiast producenci z innych państw członkowskich lub regionów nie mają takiej możliwości. Takie różnice we wsparciu mogą prowadzić do zakłóceń konkurencji. Dlatego też, podobnie jak w przypadku innych rodzajów pomocy państwa, przy zatwierdzaniu pomocy państwa z tytułu zarządzania ryzykiem lub w sytuacjach kryzysowych obowiązkowo należy uwzględnić konieczność uniknięcia niepożądanych zakłóceń konkurencji. Wymóg minimalnego wkładu producentów w straty lub koszty takich środków czy ich innych odpowiedników należy postrzegać w kategoriach zmniejszenia zagrożenia zakłóceniami konkurencji oraz zapewnienia bodźca do minimalizowania ryzyka. Należy wyraźnie ustalić, że obecne przepisy dotyczące pomocy państwa nie mogą jako takie zapewnić, czy zastąpić optymalnego zarządzania w sytuacjach kryzysowych. Pomoc państwa może je jedynie ułatwić w niektórych okolicznościach. Zarządzanie ryzykiem w rolnictwie w Polsce jest dziedziną nową, mało znaną i rzadko stosowaną. Pod tym pojęciem najogólniej rzecz ujmując określa się przewidywanie potencjalnych strat oraz gromadzenie środków, które mogłyby skompensować te straty w momencie ich wystąpienia. Badania M. Jerzaka i zespołu wskazują, iż polscy rolnicy w zarządzaniu ryzykiem najczśćciej wykorzystują różnicowanie produkcji (wielokierunkowość) oraz liczą na administracyjne wsparcie.
Abstract	A notion of public support has recently gained a great popularity, especially in the context of various kinds of support from the UE Structural Funds for entrepreneurs, farmers and other social groups. However, the interest in public support is not reflected in better understanding of the notion’s meaning. Thus, the attempt to define and explain the notion of public support and principles governing its granting in the area of risk management in agriculture. Good solutions in the area of risk and crisis management are basic tools to ensure sustainable development and a competitive agricultural sector in the Community. Farmers should be prepared in case of negative effects of their choices and also in case of crises caused by natural disasters or other unpredictable events. In the context of the CAP reform, it is important to show new instruments that could help farmers to increase their ability in risk and crisis management. The shape of the Common Agricultural Policy (CAP) for the coming years 2007-2013 was established by the agreement reached by the Agriculture Ministers of the EU-15 in Luxembourg on 26 June 2003 and agreements of the EU Council dated 22 April 2004. New regulations were shaped in full accordance with the policy of rural areas development followed by the Commission. They are also one of the elements of simplifying started with the communications of the Commission concerning simplifying and improving the legislation within the Common Agricultural Policy. On the other hand, the directive on exclusions will enable granting farmers quicker aid, which is particularly important, for instance, in case of losses caused by unfavourable weather conditions and animal or plant diseases. Both the Commission’s communication and the report of the MEP rapporteur show great delay of this subject in the European Union. A farmer-entrepreneur running his farm after the reform on the competitive free market risks all his property without having, in terms of insurance, even a poor substitute of what an investor or a trader has. If it is a large commercial farm, it is able to cover insurance and risk costs. But millions of European small, very small or even family farms cannot afford to pay for any insurance, not even of their own houses, let alone production. In case of a disaster, it has to count on neighbours’ help or the state support. In some kinds of risk and crises in agriculture, granting the state assistance may be the right way of support. It should always be borne in mind, however, that a Member State is not obliged to grant the state assistance. As a result of this, in case of similar kinds of risk or crises, producers from one Member State or region may obtain support, but producers from other Member States or regions may have no such possibility. Such differences in support may lead to the disturbance of competition. Therefore, similarly to other kinds of state assistance, the necessity of avoiding undesired disturbances of competition should be taken into consideration when accepting the state assistance in risk and crisis management. A requirement of a minimum contribution of producers in losses or cost of such measures, or their equivalents, should be seen in terms of decreasing the threat of disturbance of competition and providing a stimulus to minimise risks. It should be clearly established that regulations concerning state assistance cannot, as such, ensure or replace optimal management in crises. The state assistance may only facilitate it in some circumstances. Risk management in agriculture in Poland is a new field, a poorly-known and rarely used one. Generally speaking, the term is understood as predicting potential losses and gathering means for compensating those losses when they appear. M. Jerzak and his team’s research indicates that Polish farmers most often use a diversification of production in risk management and count on administrative support.
Cytowanie	Łozowski M., Obstawski Z. (2009) Wsparcie publiczne dla ubezpieczeń w rolnictwie.Zeszyty Naukowe SGGW, Polityki Europejskie, Finanse i Marketing [t.], nr 2(51): 197-211
HTML	wersja html
Pełny tekst	PEFIM_2009_n51_s197.pdf

Autor	Jadwiga Gierczycka
Tytuł	Rola polityki regionalnej Unii Europejskiej w rozwoju Górnego Śląska
Title	The role of the European Union regional policy in the development of Upper Silesia
Słowa kluczowe
Key words
Abstrakt	Jednym z głównych celów Unii Europejskiej jest zmniejszenie różnic w rozwoju społeczno- gospodarczym między regionami i dążenie do likwidacji opóźnień w rozwoju regionów słabiej rozwiniętych. Realizacji tego celu służą polityki wspólnotowe, które mają doprowadzić do osiągnięcie spójności ekonomicznej i społecznej. Jedną z najważniejszych polityk związanych z potrzebami regionalnymi jest polityka strukturalna, dlatego pojęcie polityki regionalnej i strukturalnej stosuje się jako tożsame. Podstawowym instrumentem tej polityki jest Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego. Swym zasięgiem obejmuje wiele obszarów życia społeczno-gospodarczego. Są to między innymi: inwestycje służące powstawaniu nowych miejsc pracy, inwestycje w infrastrukturę, działania ukierunkowane na wspieranie małej i średniej przedsiębiorczości. W latach 2007-2013 w ramach Narodowej Strategii Spójności realizowane będą Regionalne Programy Operacyjne (RPO) zarządzane przez Samorządy poszczególnych województw. Na realizację 16 RPO przeznaczone zostanie prawie 16 miliardów euro. Podstawowym celem RPO jest podnoszenie konkurencyjności regionów, promowanie zrównoważonego rozwoju, poprzez tworzenie warunków dla wzrostu inwestycji na poziomie lokalnym i regionalnym. Działania określone w RPO są koordynowane z podejmowanymi w ramach pozostałych Programów Operacyjnych. Regionalny Program Operacyjny Województwa Śląskiego na lata 2007-2013 jest głównym instrumentem polityki regionalnej naszego województwa. Koordynuje liczne działania samorządów lokalnych oraz innych jednostek (publicznych, prywatnych) w ramach funduszy strukturalnych. „Realizuje on zapisy zawarte w Strategii Rozwoju Województwa Śląskiego na lata 2000-2020, przyjętej przez Sejmik Województw Śląskiego dnia 4 lipca 2005 roku.”1 Śląsk jest najbardziej zurbanizowanym regionem Polski, obejmuje 71 miasta, z czego a?? 19 to powiaty grodzkie. Miasta Górnego Śląska w sposób szczególny zmagają się ze skutkami procesu przemian społecznych i transformacji gospodarczej. Sektory przemysłu schyłkowego, górniczy i hutniczy, z których słynął kiedyś Śląsk tracą na znaczeniu. Zaobserwowano rozwój gospodarki opartej na nowoczesnym przemyśle i usługach. Nastąpiła degradacja zurbanizowanych obszarów o typowo przemysłowym charakterze. Pojawił się problem przekształcenia terenów poprzemysłowych oraz rewitalizacji. Niezadowalający stan infrastruktury, przedsiębiorstw, zaplecza edukacyjnego, instytucji kulturalnych, społecznych oraz bazy rekreacyjnej mobilizuje do starania się o dotacje unijne. Ponad 1,7 mld euro może otrzymać województwo śląskie w latach 2007- 2013 co z pewnością wpłynie korzystnie na rozwój Górnego Śląska. Polityka regionalna UE wykorzystując odpowiednie instrumenty przyczynia się do rozwoju Górnego Śląska.
Abstract	One of the major goals of the European Union is the reduction of differences in the socioeconomic development among the regions, as well as aiming at the liquidation of delays in the development of the less developed regions. European community Policies, which are supposed to lead to reaching economic and social cohesion, serve this goal. One of the most important policies connected with regional needs is structural policy, and that is why the notions of regional and structural policies are used interchangeably as meaning the same. And a basic tool of this policy is European Regional Development Fund. ERDF covers many areas of socio-economic life, such as for example: investments focused on creating new jobs, infrastructural investments, activities supporting small and medium size enterprises sector. In the years 2007-2013, within the National Cohesion Strategy the Regional Operational Programmes will be carried out, and they will be managed by self-governments of particular voivodships (regions). 16 milliard Euros will be assigned for the implementation of 16 such programmes. The main aim of ROPs is increasing the competitiveness of regions, promoting sustainable development by the creation of conditions for investments growth on a local and regional level. Activities that are specified in a ROP are coordinated with activities undertaken within other Operational Programmes. Regional Operational Programme for ??l??skie Voivodship (Silesia) for the years 2007-2013 is the key instrument of regional policy in our voivodship. It coordinates numerous activities of territorial self-government units and other entities (public and private ones) under the Structural Funds. “It is an implementation of the Development Strategy for ??l??skie Voivodship for the years 2000-2020 adopted by the Local Assembly (Sejmik) of ??l??skie Voivodship on 4 July 2005.”26 Silesia is the most urbanized region in Poland, it covers 71 cities, including 19 poviats with independent municipal rights. It is particularly difficult for the cities of Upper Silesia to cope with the outcomes of social changes and economic transformation. The industry sectors on decline: mining and metallurgy, which Silesia region used to be famous for, are loosing their significance. The development of high-tech industry and services has been observed. The areas of a typical industrial character were degraded .There occurred a problem of transforming post-industrial regions and their revitalization. Unsatisfactory condition of infrastructure, enterprises, educational sector, cultural and social institutions, as well as recreational centres – all this motivates to apply for the EU subsidies. It is estimates that Silesian voivodship may receive over 1,7 milliard Euros for the years 2007- 2013, which will certainly exert a positive impact on the development of Upper Silesia. Thanks to the application of adequate tools, the EU Regional Policy contributes to the development of Upper Silesia.
Cytowanie	Gierczycka J. (2009) Rola polityki regionalnej Unii Europejskiej w rozwoju Górnego Śląska.Zeszyty Naukowe SGGW, Polityki Europejskie, Finanse i Marketing [t.], nr 1(50): 173-185
HTML	wersja html
Pełny tekst	PEFIM_2009_n50_s173.pdf

Autor	Wojciech Ziętara
Tytuł	Miary wielkości gospodarstw i przedsiębiorstw rolniczych
Title	Measures of the size of agricultural farms and agricultural enterprises
Słowa kluczowe	gospodarstwo, przedsiębiorstwo rolnicze, potencjał produkcyjny, wielko .ć ekonomiczna
Key words	farm, agricultural enterprise, production potential, economic size unit
Abstrakt	W artykule omówiono różne sposoby pomiaru wielkości gospodarstw i przedsiębiorstw rolniczych. Rozróżniono pojęcie gospodarstwa i przedsiębiorstwa rolniczego i je odpowiednio zdefiniowano. Omówiono tradycyjne miary wielkości tych podmiot ów oparte na potencjale produkcyjnym. Zaprezentowano jednocześnie ekonomiczne miary wielkości gospodarstw i przedsiębiorstw oparte na ich sile ekonomicznej wyrażonej w ESU i w wielkości produkcji. Mianem przedsiębiorstw rolniczych objęto te jednostki, które prowadzą produkcję towarową. Z ogólnej liczby gospodarstw indywidualnych w 2007 roku wynoszącej 2579,1 tys. działalność rolniczą prowadziło 2387,2 tys., to jest 92,7%, natomiast liczba gospodarstw towarowych, które należy uznać za przedsiębiorstwa wynosiła w tym roku 753,2 tys., to jest zaledwie 31,5% liczby gospodarstw prowadzących działalność rolniczą.
Abstract	The paper describes different approaches towards measuring size of farms. The individual farm and farm business have been defined. Traditional measures based on production potential. In the paper the measures based on economical strength expressed in ESU or production volume have been discussed. Farm businesses have been defined as units with commercial production. In the year 2007 as much as 92,6% (2387,2 thousands) of the total population of 2579,1 thousands farms pursued agricultural activities. However only 31,5% (753,2 thousands) of farms pursuing agricultural activities could be recognized as commercial farms falling into category of farm businesses.
Cytowanie	Ziętara W. (2009) Miary wielkości gospodarstw i przedsiębiorstw rolniczych.Roczniki Nauk Rolniczych, Seria G, t. 96, z. 4: 267-276
HTML	wersja html
Pełny tekst	RNR_2009_n4_s267.pdf

Autor	Marcin Adamczyk, Maria Parlińska
Tytuł	Prognoza liczby emitowanych kart płatniczych
Title	Forecasting the number of the emitted payment cards
Słowa kluczowe	Bankowość elektroniczna, bankowość internetowa, karty płatnicze, karty wirtualne
Key words	Electronic banking, internet banking, payments carts, virtual carts
Abstrakt	Wraz z rozwojem nowoczesnych technologii informacyjnych zrodziły się koncepcje społeczeństwa informacyjnego. Mimo, że nie jest to pojęcie jednoznaczne, wiele krajów, także Unia Europejska, uznały budowę społeczeństwa informacyjnego za priorytetowy cel. Zwiększona podaż informacji i wzrost możliwości wzajemnego komunikowania się w społeczeństwie i w gospodarce doprowadziły do znaczących zmian w zasadach prowadzenia biznesu. Banki znakomicie wykorzystały możliwości związane z rozwojem Internetu i gospodarki sieciowej. Inwestując duże środki i dostosowując swoje strategie marketingowe do nowych realiów zaoferowały klientom usługi bankowości elektronicznej, w tym bankowości internetowej, umożliwiając im zarządzanie swoimi finansami przez całą dobę, siedem dni w tygodniu z dowolnego miejsca na świecie. W artykule przeprowadzono analizę wybranego produktu bankowości internetowej - karty wirtualnej w kontekście tradycyjnych kart płatniczych z prognozą na najbliższe dwa kwartały
Abstract	The development of modern technologies promoted the idea of the information society. Despite different meanings of this concept, many of nations, as well as the European Union itself, recognised the development of the information society as its long-term strategy goal. Access to information and growth of the role of communication in society and economy mean a substantial change in the approach to the mission concept and marketing strategies in business, concentrating on chances given by the Internet and the economy of network
Cytowanie	Adamczyk M., Parlińska M. (2006) Prognoza liczby emitowanych kart płatniczych.Zeszyty Naukowe SGGW - Ekonomika i Organizacja Gospodarki Żywnościowej, nr 60: 289-299
HTML	wersja html
Pełny tekst	EIOGZ_2006_n60_s289.pdf

Autor	Agata Binderman
Tytuł	Klasyfikacja obiektów oparta na dwóch wzorcach
Title	On a classification of objects basing on two models
Słowa kluczowe	mierniki syntetyczne, metryka, funkcja użyteczności, wzorzec, normalizacja, klasyfikacja
Key words	synthetic measures, metrics, utility function, model, normalization, classification.
Abstrakt	W pracy, podano sposób porządkowania obiektów (wierszy) w macierzy danych na podstawie dwóch wzorców. Proponowana metoda, do budowy syntetycznego miernika generującego porządek w zbiorze obiektów, wykorzystuje zarówno pojęcie wzorca, jak i funkcji użyteczności. Podane w pracy postacie funkcji użyteczności mają tą własność, że dwa obiekty, które są jednakowo odległe względem metryki Euklidesa od obiektu maksymalnego oraz obiektu minimalnego, mają tą samą użyteczność. W pracy zamieszczony został przykład, który pokazuje, że obiekt uznany za najgorszy według jednego wzorca może być najlepszy według drugiego wzorca
Abstract	In the present paper, a manner of classification of objects which is based on two model objects is given. The applied method uses comparative multidimensional analysis and conception of models, normalization, preference relations and utility functions as the preference indicators. The given utility functions have such property that two considered objects have an identical utility if their distances from two different fixed model objects are equal
Cytowanie	Binderman A. (2006) Klasyfikacja obiektów oparta na dwóch wzorcach.Zeszyty Naukowe SGGW - Ekonomika i Organizacja Gospodarki Żywnościowej, nr 60: 25-34
HTML	wersja html
Pełny tekst	EIOGZ_2006_n60_s25.pdf